Hierbij nog enkele foto’s van het Graduation Ball in Oxford. Inmiddels heb ik ook mijn license van de CAA ontvangen. Wat nu nog rest is een baan uiteraard. Op dit moment is dat alleen niet zo makkelijk (of bijna onmogelijk), maar de verwachting is dat de markt binnen een half jaar tot een jaar weer aantrekt en er natuurlijk weer mogelijkheden ontstaan.
In de tussentijd probeer ik zoveel mogelijk in de simulator te vliegen die kostenloos door EPST wordt aangeboden.

De laatste twee vluchten waren examenvluchten. Een vlucht general handling, approaches en failure management. En in de tweede vlucht een lijnvlucht van Brussel naar London waar onderweg vanalles plaatsvindt als veranderend weer en het uitvallen van sytemen. Net zoals het in het echt zou kunnen gebeuren. We zijn uiteindelijk veilig geland. En beiden simdetails waren geslaagd.

Een week later ben ik met Judith lekker 9 dagen last-minute naar Cuba geweest om even van de zon en de zee te genieten. Een mooi land, met prachtige stranden en leuk om te snorkelen en te zeilen.

Nu is het taak om rond te kijken naar een baan hoewel de markt op dit moment nou niet optimaal is. Maar ik denk dat je op dit moment maar alles moet aangrijpen als het kan en blijven solliciteren. In de tussentijd ga ik proberen een (bij)baantje te vinden op Schiphol.
Volgende week vrijdag is het Graduation Ball in Oxford waar ik met Judith en m’n moeder heenga. Bijna onze hele klas (AP282) komt er natuurlijk ook heen. Gezellig dus!

MCC: Wettelijk verplichte deel van de opleiding waarin je leert om met twee personen in de cockpit te werken en samen problemen kan oplossen. Ieder heeft zijn eigen taken. Wordt afgesloten met een examen met natuurlijk minimum eisen.
AJFC: Door EPST geintroduceerde 7 simsessies waar er nog verder op het geheel wordt ingegaan. Wordt afgesloten met twee examen, gelijkwaardig aan de jaarlijkse vliegerchecks van airlines. Ook hier moet je aan bepaalde minima voldoen om geslaagd te zijn voor het de training.

De simulator sessies zijn er in totaal 15 met nog 1 kennismaking sessie. In deze 15 sessies komt er eigenlijk vanalles aan bod. Van aan het begin rustig erop leren vliegen tot motorbranden, zieke passagiers en het uitwijken voor slecht weer.

Aankomende vrijdag begin ik al samen met Jurrien aan de eerste simsessie.
De MCC is het laatste onderdeel van de opleiding, als we hiermee klaar zijn kan het solliciteren beginnen (nouja, voorzover er mogelijkheden zijn in deze tijd…).

Al met al een onwijs leerzame en interessante week op het mooie en grote landgoed van Nyenrode. En ohja, tegen het einde van de simulatie rondes draaide onze airline een fraaie winst. Dus ook over het resultaat mogen we tevreden zijn.

Eind mei begint de MCC in Maarssen. In de tussentijd hebben we vast wat leermateriaal gekregen om ons vast hierop voor te bereiden. Meer over de MCC volgt!

Het wachten hierop duurde nog langer dan het wachten op het examen zelf. Pas anderhalve week later kon ik de partial vlucht vliegen. Maar goed, toen we na ongeveer 45 minuten weer aan de grond stonden in Oxford kreeg ik te horen dat ik het gehaald had. Erg tevreden dus.

Die dag en vrijdag heb ik nog het benodigde stapeltje papierwerk in orde gebracht om vrijdagavond gelijk naar huis te vliegen!
Nu dus lekker aan het genieten van een paar weken vrij!
Nu is het wachten totdat de MCC (Multi Crew Course) begint. Maar eerst hebben we eind volgende week vijf dagen een management cursus op Nyenrode.

Vervolgens gisteren mijn laatste simvlucht gedaan. Onder andere het oefenen van nog een paar procedures en wat general handling (het bekende stalls, compass turns en unusual attitude recoveries).
En zojuist ben ik terug van een vlucht naar Birmingham International Airport waar ik ook een ILS Approach heb gedaan. Om je heen hoor je daar ook de grote toestellen zoals van KLM die toevallig net voor ons was vertrokken.

(Birmingham International)

Morgenochtend, als de zon net op is vlieg ik naar de kust, Bournemouth voor een radar vectored NDB (Non-Directional Beacon) en vervolgens terug naar Oxford voor een ILS procedure.

Als het goed is heb ik na deze vlucht nog vier vluchten te gaan voordat ik de 170A mag doen. De 170A is eigenlijk hetzelfde als de IRT (Instrument Rating Test), maar dan met een examinator van Oxford. De 170A moet je halen voordat je de IRT mag doen.
En houdt de IRT in dan? De IRT is een vlucht die je in je eentje uitvoerd naar een vliegveld die door de examinator wordt bepaald. Meestal moet je hier dan een ILS Approach doen gevolgd door een go-around op veilige hoogte (je land dus niet). Na deze go-around krijg je een gesimuleerde engine failure. Na de juiste procedure hiervoor te hebben uitgevoerd vlieg je door naar je gesimuleerde alternatieve vliegveld waar je een NDB-hold doet met daarna een NDB-procedure op een enkele motor (de tweede motor staat niet helemaal uit). Na een touch & go op het desbetreffende vliegveld moet je nog wat general handling doen, waarna dit het einde is van de test.
De IRT is, naar wat men zegt, de meest stressvolle en moeilijkste test die je krijgt in de opleiding.
De ILS en NDB-procedures zijn standaard procedures van hoe een vliegtuig aankomt bij een vliegveld en vervolgens land met genoeg seperatie tussen eventueel andere arriverende of vertrekkende vliegtuigen in.

Morgen dus vroeg m’n bed uit, en ’s middags tijd voor het weekend! Als het volgende week weer zo’n volle week wordt kan ik hier binnen twee tot drie weken wel klaar zijn. Dat mag ook wel want de meesten uit onze klas hebben hun 170A/IRT binnenkort of al gehad..

Gisteren had ik dan toch nog het geluk dat onze instructeur in de middag naar het vliegveld was gekomen om de geplande simvlucht iets later op de middag te doen. Inmiddels was dit mijn vijftiende simvlucht, wat er nog vijf te gaan geeft. Qua ‘echte’ vluchten staan er in totaal tien op de planning. Hiervan hebben we er nog maar een gedaan. Dit omdat onze instructeur liever eerst zo goed als alle simvluchten gedaan wilt hebben, voordat we deze in het echt uitvoeren. Hierdoor wordt vooral het praten tegen luchtverkeersleiders een stuk makkelijker aangezien dit al volop in de simsessies geoefend is.

Waar de sneeuw in de ochtend nog fris en knasperig was is het inmiddels veranderd in een vieze natte drap waar je liever niet te lang doorheen wilt lopen. De voorspelling is dat het misschien zondag en maandag nog sneeuwt, maar dat het daarna toch opklaart. Want ook al ziet het er altijd leuk uit als het sneeuw, qua vliegen schiet het er hier niet echt mee op..

Het jaar 2008 was dus het jaar van het halen van de groundschool hier in Oxford. Waarna ik in Arizona voor het eerst zelf vloog in een eenmotorig toestel, een geweldige ervaring. Vervolgens alle toetsen tussendoor haalde met op het eind de CPL.
Verder ook een aantal tripjes gemaakt; onder andere naar Las Vegas met een paar jongens van school en later een tweede keer met Judith; op het strand heb gelegen in San Diego; de Grand Canyon heb gezien vanuit een helikopter; meerdere keren heb gegeten en gevlogen in het prachtige Sedona en met m’n ouders onder andere door een mooi stukje natuur gereden genaamd de Apache Trail.

Om terug te komen in 2009 wordt dit dan ook het jaar van het afronden van de opleiding en het hopelijk vinden van een baan bij een airline. Hoewel de luchtvaartindustrie op dit moment zeker niet zijn hoogtepunt beleefd, en de meeste airlines de aannames tijdelijk hebben stop gezet houdt ik het vertrouwen er in. De verwachting is dan ook dat rond maart de meeste maatschappijen weer beginnen met aannemen, en de luchtvaart verder gaat met zijn enorme groei waar het mee aan het beginnen was.

Terug naar januari. Afgelopen maandag mocht ik gelijk in de simulator een vlucht vliegen en laten zien dat alles toch nog wel een beetje was blijven hangen na de vakantie. Woensdag had Jurrien zijn eerste ‘echte’ vlucht hier in het Engelse luchtruim. Natuurlijk zat ik achterin, erg gaaf om boven de wolken te vliegen en toch de goede kant op te gaan.
Donderdag stond ik ingeplanned voor dezelfde vlucht, maar helaas; Bij de checks vooraf kwamen we erachter dat er een schroefje op de motor mistte. Tegen de tijd dat dit er weer ingedraaid was door de monteur waren we ons slot* om te vertrekken kwijt. Er was nog een mogelijkheid om een uur later te vertrekken, alleen zag het weer er tegen die tijd niet meer goed uit. Ook vrijdag was het weer de beslissende factor niet de lucht in te gaan.
De vlucht is nu verschoven naar dinsdag, maandag schijnt het namelijk ook niet echt een topdag te worden met de bewolking. Vandaar dat ik maandag dan een vlucht in de simulator doe.

Voor de liefhebber nog een beetje statistiek. Sinds ik dit weblog ben begonnen in oktober 2007 heeft het tot op de dag van vandaag 2.837 bezoeken mogen ontvangen van 940 bezoekers die samen 10.700 pagina’s hebben bekeken. Ongeveer een derde van jullie wist het adres zelf in te typen, een ander een derde vond hem via bijvoorbeeld google, en de laatste een derde bezoeken kwamen via een ander site hier terecht.
Hoewel dit toch wel een redelijk aantal is blijft het altijd leuk om reacties te lezen, bedankt dus daarvoor!

Nogmaals iedereen een geweldig 2009!

* Slot: Vanwege het drukke luchtruim hier moet er voldoende tijd zitten tussen aankomende- en vertrekkende vluchten, vandaar dat je meerdere zogenoemde tijdperiodes moet inboeken voor een vlucht. Dit is onder andere voor vertrek, aankomst en delen tijdens de vlucht.

(geen witte kerst dit jaar, maar misschien wel sneeuw met oud en nieuw..)