Land-aways en CPL Cross-country

Gisteren was het tijd voor m’n laatste solo vlucht, de CPL cross-country.
In deze vlucht die drie keer 1:40 uur duurt, landt je op twee andere vliegvelden (land-aways), en natuurlijk terug op Goodyear.

Vorige week heb ik al een vlucht gehad naar Ryan en naar Bullhead Intl. Bullhead ligt 240 nm (kleine 280 km) ten noord-westen van Goodyear net voor de grens met Nevada. Je rijdt hier dan ook zo goed als langs als je richting Las Vegas rijdt vanaf Goodyear.
Het leuke is dat wanneer je op Bullhead aankomt je per shuttle busje wordt opgehaald en zo naar het casino gereden wordt. Het casino viel ietwat tegen, maar het idee ervan is leuk. Ik heb er dan ook alleen maar even een broodje gegeten om daarna weer terug te vliegen.

Ryan ligt een stuk dichterbij dan Bullhead. Het enige typische aan Ryan is dat je hier zelf moet tanken. Eigenlijk hetzelfde principe als je auto tanken.

Ryan is dus het eerst vliegveld waar ik heen moest. Rond 07:00 uur vertrok ik, en iets meer dan een uur later landde ik al op Ryan.
Ongeveer 10 minuten later landde ook Arjan, gevolgd door Dennis. Zei deden een andere vlucht waar je alleen naar Ryan toe gaat.
Na Dennis voegde ook Joao, Pedro en Chris zich toe aan het gezelschap. Deze twee Portugezen en Brit deden vandaag ook hun cross-country. We vliegen dus allemaal dezelfde route alleen wel met wat tijd er tussen natuurlijk.

Na op Ryan te hebben ontbeten was het tijd om door te vliegen naar de volgende bestemming, Yuma.
Yuma ligt ten oosten van Ryan, tegen de grens van Mexico aan. Hier tussen ligt alleen een heel gebied waar je niet doorheen mag vliegen, ik moest er dus met een kleine omweg heen. Berekend was het zo’n 178 nm (330 km), ongeveer twee uur vliegen.
Bij aankomst op Yuma kreeg ik voordat ik was uitgestapt al een fles met koud water door het raampje aangerijkt en werd mn vliegtuig volgetankt. Binnen stonden een aantal comfortabele stoelen, een grote tv en er lagen enkele snacks klaar. Helemaal prima dus!
Na een half uurtje op Yuma te hebben gezeten ben ik weer terug gevlogen naar Goodyear. Hier landde ik om half 3 ’s middags, een lekker dagje vliegen dus. Al met al zo’n 390 nm (720 km) gevlogen.

VFR Flight Plan
Om er voor te zorgen dat een vliegtuig ongemerkt ergens een noodlanding moet maken of erger kun je voor het vertrek een zogenoemd vluchtplan indienen. Hierin geef je aan wat je eindbestemming is, wat je route is en wat je vertrek- en aankomst tijden zijn. Wanneer je bent vertrokken laat je dit weten op een bepaalde frequentie, en wanneer je weer geland bent meld je dit ook weer. Wanneer er na een half uur na geplande landing nog niet is aangegeven dat je veilig op de grond staat gaan bepaalde instanties uitzoeken hoe het zit en in het uiteindelijke geval een zoekactie opzetten.
Met vluchten als deze is het dus handig, en volgens Oxford verplicht, een vluchtplan in te dienen.

Flight Following
VFR: vliegen aan de hand van zicht naar buiten, en navigeren aan de hand van herkenningspunten op de grond.
IFR: vliegen aan de hand van de instrumenten in het vliegtuig, geen zicht naar buiten nodig.
Een andere handige service wanneer je in de lucht zit is Flight Following. In ieder gebied is een bepaalde luchthaven of controlcenter verantwoordelijk voor IFR vluchten. Dat deze vliegtuigen dus de goede richting op blijven vliegen, ver genoeg van elkaar en op juiste hoogten.
Als je VFR vliegt kun je bij deze centra aanvragen dat ze je op het radarscherm in de gaten houden en je waarschuwen wanneer er een ander vliegtuig je route passeert.
Ook van deze service heb ik maar de hele route gebruik gemaakt, erg handig.